Nationale herdenking 15 augustus 1945

Voorne aan Zee – Jaarlijks wordt op 15 augustus stilgestaan bij het officiële einde van de Tweede Wereldoorlog in het Koninkrijk der Nederlanden. Op die dag worden alle slachtoffers herdacht van de oorlog tegen Japan en de Japanse bezetting van voormalig Nederlands-Indië. In de gemeente Voorne aan Zee werd afgelopen vrijdag voor de allereerste keer de Indië-herdenking georganiseerd door de Stichting Veteranencontact Voorne aan Zee.

Door Petra Vangerven

Voor deze Indiëherdenking verzamelden zich vrijdagochtend veel belangstellenden bij het gemeentehuis. Ook wethouders Aart Jan Spoon en Peter Schop sloten zich aan bij deze groep. Er werden Melatispeldjes uitgereikt. Deze Indische jasmijn staat symbool voor verbondenheid, respect, betrokkenheid en medeleven. Gezamenlijk wandelde de groep naar het Veteranenmonument aan de Burgemeester van der Jagtkade voor de plechtigheid. Er volgde een minuut stilte en toespraken van wethouder Peter Schop en Ahrend Siebelhoff van stichting Pelita. Na dit alles volgde de kranslegging en legden de deelnemers ieder een zonnebloem bij het monument. Omdat de zonnebloem zich altijd naar het licht wendt, geldt zij als symbool voor de kracht om het goede te blijven zien.

Ahrend Siebelhoff werd geboren in Bandung in Nederlands-Indië. Hij is vrijwilliger van de stichting Pelita die zorgt voor oorlog getroffenen en oorlog betrokkenen van de Tweede Wereldoorlog in voormalig Nederlands-Indië, nu bekend als Indonesië. Hij is zich zeer bewust van deze soms vergeten periode van de Nederlandse geschiedenis. “Ik ben in Nederlands-Indië geboren. Mijn moeder heeft in het kamp haar zoon, en ik dus mijn broer, verloren. Hij is door honger, oedeem, dysenterie en vooral de slechte omstandigheden in die kampen overleden. Ik was drie jaar toen ik naar Nederland ben gekomen. Ik heb niet daadwerkelijk de oorlog meegemaakt maar wel de oorlog meegekregen door de verhalen. Er was altijd het verdriet. Mijn ouders spraken er ook niet veel over. Dat noemen ze het ‘Indisch zwijgen’. Als ze dan iets vertelden was het echt heel verdrietig. De politionele acties na de Tweede Wereldoorlog hakten er ook flink in. Eigenlijk zijn alle mensen uit Nederlands-Indië geëindigd als vluchtelingen. Ze waren hun leven niet zeker en moest letterlijk alles achterlaten en verkopen om de overtocht te kunnen betalen. De ontvangst in Nederland was erg kil; er was veel onbegrip. Nederlanders vertelden hier: wij hebben de hongerwinter gehad en jullie konden bananen eten en hadden het niet koud. Na het einde van de oorlog in Nederland op 5 mei  1945 waren grote delen van het Koninkrijk der Nederlanden nog niet bevrijd. Er zijn daar nog genoeg mensen gesneuveld of gestorven. Herdenken blijft belangrijk opdat wij niet vergeten.”