Column: Veiligheid is van ons allemaal!

Ik wilde deze column wijden aan het onderzoek naar het gevoel van veiligheid van onze inwoners, de Veiligheidsmonitor. En die oproep doe ik alvast alsnog. Heeft u een uitnodiging gekregen om de vragenlijst in te vullen? Ik waardeer het enorm als u deze invult. U helpt politie, het openbaar ministerie en de gemeente er enorm mee. Heeft u hem al ingevuld? Dan heel veel dank daarvoor!

Maar vandaag ga ik het verder niet over deze vragenlijst hebben. Want veiligheid is afgelopen weken heel veel op een vreselijke manier in het nieuws geweest. En dan in het bijzonder de veiligheid van vrouwen en meisjes als zij ’s avonds of ’s nachts ergens naartoe moeten. Op de fiets, lopend of met het openbaar vervoer. Gewoon in het dagelijks leven.

Als zoon, echtgenoot, broer en vader ben ik me steeds bewuster geworden van hoe vaak vrouwen met een gevoel van onveiligheid naar buiten gaan. Het is even schrijnend als confronterend om te beseffen welke voorzorgsmaatregelen zij dagelijks nemen – smurfenspray in de tas, sleutels stevig in de hand, het haar in een knot, doen alsof ze bellen, of zelfs gympen aantrekken in plaats van hakken. Dit zijn geen kleine aanpassingen, het zijn overlevingsstrategieën.

In het nieuws en op social media zijn de verhalen over onveiligheid en ongewenste situaties volop besproken. Vrouwen delen hun ervaringen, de meeste mannen schrikken van de realiteit en er is een groeiend besef dat dit een probleem is van ons allemaal. Het debat gaat niet alleen over individuele verantwoordelijkheid, maar over de rol die wij als gemeenschap spelen in het creëren van een veilige omgeving.

Daarom doe ik een oproep: praat erover met elkaar! Mannen onderling, vrouwen en mannen samen, vaders en moeders met hun zonen en dochters en vrienden onder elkaar. We moeten met elkaar het taboe doorbreken en open zijn over wat er speelt. Kijk om je heen als je fietst of loopt, wees alert en help elkaar waar dat kan. Veiligheid zou geen kwestie van toeval mogen zijn, maar is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Laten we samen werken aan een samenleving waarin niemand bang hoeft te zijn als het donker wordt. Want veiligheid is een recht, geen luxe. Voor iedereen! 

En het begint met aandacht, begrip en actie - elke dag opnieuw.