Column: De maakbaarheid van participatie

Ik ben de fractievoorzitter van Partij Voorne aan Zee. Een nieuwe rol, maar past bij mijn motivatie om de lokale politiek in te gaan. We leven in een snel veranderende samenleving. Digitalisering en individualisering maken dat er andere problemen ontstaan. Ook hoe we reageren op tegenslagen of problemen zie ik veranderen. De neiging om te benoemen en te wijzen naar wat een ander verkeerd heeft gedaan voert snel de boventoon.

Het is belangrijk oog te blijven houden voor elkaar en te luisteren. Het lijkt dat onze mening al klaar staat voordat we überhaupt het verhaal van de ander écht gehoord hebben. Daardoor groeien we van elkaar weg in plaats dat we elkaar vinden.

We hebben onze mond vol van ‘participatie’. Maar wat is participatie eigenlijk? Wat dit inhoudt kan verschillen per persoon. Stap één is om in gesprek te gaan mét elkaar. Vragen stellen om na te gaan of je de ander goed begrijpt en hoort. Dan pas kun je afspraken met elkaar maken.

Als inwoners en organisaties ervaren dat hun inbreng ertoe doet sterkt dit het vertrouwen in de lokale overheid. Ook maken we gebruik van de expertise en kracht van de inwoners en organisaties. Het is gebleken dat vooraf duidelijk moet zijn op welke wijze er geparticipeerd wordt en hoe de gemeente omgaat met verwachtingen van verschillende belanghebbenden.

De gemeente moet de verschillende belangen van inwoners en organisaties afwegen en dat kan ertoe leiden dat niet altijd iedereen tevreden is, maar de gemeente laat zien dat er aandacht is voor ieders inbreng en hoe de inbreng is gewogen. Ook is het belangrijk dat inwoners weten wat er met de opgehaalde input gedaan wordt en wat de resultaten zijn van het participatietraject. De handvaten en richtlijnen moeten goed beschreven zijn en concreet uitgewerkt.

Het begint en staat met écht luisteren. Juist in de politiek en de gemeenteraad hebben we die taak. Het leven is niet maakbaar. Je kunt niet beloven dat mensen nooit iets meemaken wat vervelend of verdrietig is. Het hóórt namelijk ook bij het leven. Maar hoe we met elkaar omgaan is wel van belang. Zorgen voor elkaar begint met belangstelling en zonder oordeel, vragen stellen en vanuit daar mét elkaar de volgende stap te zetten.

De inhoud van deze column valt onder verantwoordelijkheid van de betreffende raadsfractie.

Veronika Essers, Partij Voorne aan Zee