Afbeelding
DAGBOEKNOTITIES

Vreemdelingen

Actueel 175 keer gelezen

Wie zijn dát nou weer? Dat is de vraag die sinds kort rond zoemt. Nieuwe wethouders, en dan nog wel liefst vier tegelijk, dat geeft nervositeit in Westvoorne. Eén persoon woont hier nog maar pas en de rest komt zelfs niet hiervandaan. Vreemdelingen op het dorp! Dat geeft onrust, achterdocht. Wat steekt erachter? Een plan, een complot? Is het de laatste opmaat voor gemeentelijke samenvoeging? Waarom hebben we ineens wethouders uit buurgemeenten? Wie had ooit van hen gehoord toen we naar het stemhokje gingen? Nou ja, ze waren van dáár, maar toch niet van hiér?

Het blijft moeilijk wennen voor kiezers dat wethouders tegenwoordig als een duveltje uit een doosje tevoorschijn komen. Dáár hadden ze toch niet op gestemd? Nee, ze stemden op kandidaten voor de gemeenteraad. En de raad stelt de wethouders aan. Die hoeven niet in de raad gezeten te hebben, niet op de kandidatenlijst gestaan te hebben en ze hoeven niet uit de gemeente afkomstig te zijn. Ze hoeven er zelfs niet meer naartoe te verhuizen na hun benoeming. Enkele jaren geleden verdween de woonplaatseis voor wethouders uit de Gemeentewet.

We hebben goede bestuurders nodig in steeds minder, maar grotere gemeenten. Het werk wordt complexer. Als de vijver met potentiële wethouders groter wordt, dan geeft dat meer kans op capabele bestuurders. Anderzijds moet je om je werk als wethouder goed te doen een band hebben met de samenleving. Met de mensen op straat, de ondernemers, de verenigingen, de vrijwilligers. Sommigen vrezen dat mensen die tien kilometer verderop leven die band niet hebben en nooit zullen krijgen. Anderen denken dat het op z'n minst tijd gaat kosten. En weer anderen zien geen enkel probleem. Wat stelt een gemeentegrens vandaag de dag nog voor? En zeker de grenzen van de minigemeentes van Voorne.

Als we kijken naar de herindelingen van onze buureilanden Goeree-Overflakkee en Hoeksche Waard, dan voelt iedereen waar het met Voorne naartoe gaat. Maar herindelingen worden van oudsher met weinig enthousiasme begroet. Ze stuiten op fikse tegenstand van gemeentes die een rijke traditie van rivaliteit kennen met hun buurgemeenten. Oostvoorne en Rockanje zijn nog maar nauwelijks bekomen van de schok van hun samenvoeging en nu zien de inwoners met angst en beven de volgende stap tegemoet. Ambtelijke samenwerking is tot daar aan toe, maar meer moet het toch niet worden. Want wat gebeurt er dan met hun 'unieke' identiteit? Hoe moet het met de bereikbaarheid van de bestuurders? De zo vaak geprezen 'korte lijntjes'? Waar moeten ze dan hun paspoort ophalen en waar blijft het WMO-loket? Verdwijnen die voorzieningen net als vele winkels, bankfilialen en medische voorzieningen uit de directe omgeving?

Alles bij elkaar is er sprake van een vreemde spagaat: enerzijds willen inwoners niet af van het oude, vertrouwde dorpsgevoel, anderzijds trekken ze zich door toegenomen mobiliteit en digitalisering al lang weinig meer aan van bestuurlijke grenzen. Dus wellicht slijt de vreemdelingenangst voor wethouders ook mettertijd.

Uit de krant