Afbeelding
DAGBOEKNOTITIES

Druk

Actueel 127 keer gelezen

Iedereen is tegenwoordig druk, druk, druk. Werken, hard werken, overwerken. Want je komt er niet meer met 'een negen tot vijf-mentaliteit'. Dat staat als eerste genoemd bij functie-eisen. Terwijl het toch eigenlijk al heel wat is als je dagelijks, week in, week uit, van negen tot vijf in de weer bent voor je baas. Maar die wil meer. Je moet niet alleen hard en lang werken, maar ook over de juiste motivatie beschikken. En teamgeest. Enthousiast zijn. Stressbestendig. Uit de boks kunnen denken. Ook erin natuurlijk, anders kom je nergens. Daarbij strekt het tot aanbeveling als je over gevoel voor humor beschikt. Heb je dat alles in huis, dan is het nog moeilijk zat om een vaste aanstelling te krijgen. En als je dat eenmaal voor elkaar hebt, dan wordt het een kwestie van taai volhouden. Want de tijd dat je rond je zestigste eens ging kijken of je van een leuke regeling gebruik kon maken, is alweer een poosje voorbij. We moeten doorbuffelen, hoe lang weten we niet precies, in ieder geval tot na onze vijfenzestigste verjaardag.

Daarmee ben je er nog niet. Thuis moet er ook van alles gebeuren. Interessante hobby's bijhouden. Sporten. Exotische vakanties uitstippelen. Het huis schilderen, de schuurdeur repareren. APK-keuring voor de auto regelen. Kinderen opvoeden, kleinkinderen opvangen, hoogbejaarde ouders verzorgen, boodschappen doen voor de zieke buurvrouw. Originele acts verzinnen voor vijftigste verjaardagen van familie en vrienden en op andere verjaardagen met een gepast cadeautje en opgeruimd humeur aanwezig zijn. Bij dat alles hopen en bidden dat je niet met onverwachte extraatjes wordt geconfronteerd. Dat je niet in het holst van de nacht met een kermende huisgenoot moet afreizen naar een verafgelegen huisartsenpost. Of dat je ineens op snippergroen blijkt te tuinieren. Of dat er asbest in je dak verwerkt zit. Want voor dat soort sores zit geen rek meer in je schema.

Het is dan ook niet gek dat we blij zijn als we 's avonds eindelijk voor de buis, Netflix of Videoland kunnen neerploffen. Dat we dan geen zin meer hebben in nóg eens een vergadering met actiepunten, meningsverschillen en eindeloze discussies. En dat heeft tot gevolg dat inmiddels overal vrijwilligersorganisaties kampen met tekort aan medewerkers, vooral bestuurders. Logisch.

Toch schrok ik toen ik las dat in Brielle deze zomer geen beiaardconcerten gehouden worden in de Catharijnekerk, omdat de Stichting Vrienden van het Carillon gebrek heeft aan bestuurskrachten, ja zelfs bedreigd wordt met opheffing. Wat een verlies voor de sfeer in de stad! Als er iets bij een eeuwenoud stadje als Brielle hoort, dan is het wel het vrolijke geklingel van het carillon. Dat is toch cultuurgoed dat beschermd moet worden?

Kunnen we daar niet een oplossing voor bedenken? Er moeten toch een paar mensen te vinden zijn die het leuk vinden om wat uurtjes Netflixen in te ruilen voor de organisatie van iets waar zo vele Briellenaren en toeristen jaarlijks van genieten? Dat geeft toch ongelofelijk veel voldoening? Kom op lui, aan de bak, laat dat carillon weer klinken!

Uit de krant