Afbeelding
DAGBOEKNOTITIES

Velen met mij

Actueel 117 keer gelezen

In de ingezonden brievenrubriek van de krant stond vroeger vaak een type brief dat je nu nooit meer ziet. Lezers die ontstemd waren over de inhoud van een bepaald artikel schreven een woedend betoog waarin ze duidelijk maakten hoe de journalist het wél had moeten aanpakken. Steevast kwam aan het eind de formule waarmee ze hun redenering kracht bij wilden zetten: 'Ik – en velen met mij – vind dit uw krant onwaardig.' Dan volgde tot slot nog de droevige mededeling dat deze lezer 'zich helaas genoodzaakt zag zijn abonnement te beëindigen.'

Mensen worden nog steeds boos en schrijven nog steeds woedende betogen. Maar wat je eigenlijk nooit meer ziet is het 'velen met mij'. Zoiets besef je pas, als je het weer eens tegenkomt. Vorige week stond in deze krant een lange, ingezonden brief die op de traditionele manier eindigde: 'Dit is mijn mening en die van veel andere zeer betrokken Briellenaren.' Gelukkig hoefde de brievenschrijver zijn abonnement niet op te zeggen, want hij geniet – net als alle lezers – gratis en voor niks van deze krant. Bovendien gold zijn verontwaardiging niet de krant, maar de plannen van de gemeente Brielle om de binnenstad anders in te richten.

De Disneyficatie is toegeslagen in 't Brieltje, volgens de schrijver. Hij vindt dat er niet respectvol wordt omgegaan met het Brielse erfgoed. Veel Briellenaren zouden het met hem eens zijn. Het nut van de plannen valt te betwijfelen, is zijn mening. En daar is niks mis mee. Iedereen mag een mening hebben.

Maar wie zijn die 'velen met mij'? Wat voor onderzoek is er gedaan? Is er een enquête gehouden? Nee, het zijn mensen die contact hebben met de briefschrijver via mail en facebook. Hoeveel inwoners heeft Brielle? Meer dan zeventienduizend! Dat moet een heel karwei geweest zijn om dat allemaal te verwerken. Hoeveel berichtjes zou de schrijver ontvangen hebben?

Anderzijds stelt de schrijver zelf dat de meningen nogal uiteenlopen. 'Het is gewoon zo dat Briellenaren die hun wortels hebben in 't Brieltje alles anders bekijken dan de meeste 'nieuwe' Briellenaren, waardoor de meningen nogal verschillen. Van de meeste 'nieuwe' Briellenaren en gemeentebestuurders zien en horen we alleen maar lofbetuigingen voor de plannen. Dat kan ik niet anders dan een tweedeling noemen.'

Hier gaat de briefschrijver beslist in de fout. Zelf ken ik al 'vele nieuwe Briellenaren' die niet zo vol lof zijn over de plannen. En ik ken 'vele oude Briellenaren' die juist wél open staan voor de nieuwe ideeën. Wie heeft er nu gelijk? Dat doet er even niet toe.

Waar het om gaat is dat het onjuist is om van een tweedeling te spreken. Het mooie van Brielle – en alle andere Nederlandse gemeenten – is dat alle inwoners evenveel recht van spreken hebben. Of je nu oud of jong, dik of dun, man of vrouw, rijk of arm bent, dat maakt niet uit. En gelukkig maakt het ook niet uit hoe lang je al ergens woont.

Oer-Briellenaren hebben niet per se gelijk. Dat vind ik. En velen met mij.

Uit de krant