Afbeelding
DAGBOEKNOTITIES

Afvalvrij

Actueel 129 keer gelezen

Het was vast allemaal goed bedoeld. Maar goed bedoelde onzin blijft toch onzin: een compleet project om kinderen normaal gedrag aan te leren. Een mens blijft zich verbazen. Vroeger was vast niet alles beter, maar veel zeker wel.

Vroeger – in de goede oude tijd – gingen we naar de lagere school. In de pauze mocht je als je dorst had naar de kraan om water te drinken. Als je een appel meegekregen had van je moeder gooide je het klokhuis in het vuilnisvat op het schoolplein. De meester wilde absoluut geen fruitresten in de prullenbak hebben, want dat ging stinken in de klas. De prullenbak was voor papiertjes, verder niks. Dit alles had hij ons binnen twee minuten aan het verstand gepeuterd. Iedereen begreep het, geen enkel probleem.

Toen je naar de middelbare school moest, kon je niet meer thuis komen eten. Je kreeg van je moeder een brooddoosje en een drinkbeker. Het kon voorkomen dat een enkele durfal uit de eerste klas zijn bananenschil midden op het plein achter liet. Die was dan zwaar de sigaar. Zoiets kon een dik uur corvee opleveren, een mix van onaangename karweitjes die de conciërge met zichtbaar plezier voor je verzonnen had.

Afgelopen week kregen leerlingen van een basisschool in Oostvoorne brooddoosjes en drinkbekers uitgereikt. Cadeau. Gratis en voor niks. Zijn hun ouders te armlastig om deze spullen zelf aan te schaffen? Hebben ze geen tijd? Of denken ze er simpelweg niet aan? Misschien zou een kleine herinnering in een nieuwsbrief of mailtje ze het juiste zetje kunnen geven?

Verder werden er nieuwe afvalbakken geplaatst. In de klas voor papier en op het plein voor plastic en voor groen afval. De kinderen werd uitgelegd hoe ze die moeten gebruiken. Niet zoals onze meester dat vroeger deed, in twee zinnen: die ene voor papier, die andere voor fruitschillen. Toegegeven, dat was redelijk saai. Hij was er zo klaar mee en schakelde daarna meteen over op aardrijkskunde of geschiedenis.

Tegenwoordig gaat dat anders. Nu kwam er speciaal iemand naar school toe om er een verhaal bij te vertellen. Over een vuilniszak die ziek werd omdat er verschillende soorten afval in zijn buik terecht kwamen. Een zieke vuilniszak! Niks mis met spannende verhalen; sprookjes zijn prachtig en moeten altijd verteld blijven worden. Maar over de dagelijkse werkelijkheid kunnen we beter concrete informatie geven. Ook aan jonge kinderen. Zij weten best dat vuilniszakken niet ziek kunnen worden en krijgen een vreemd wereldbeeld als volwassenen met dit soort onzin aankomen.

De waarheid is hard en verre van sprookjesachtig: niet vuilniszakken, maar mensen zijn ziek geworden. Ooit. Op een dag vonden we opeens dat alles in plastic verpakt moest worden. Iedere banaan, iedere appel, alles. Later bedachten we dat je al dat plastic apart moet verzamelen en dat noemden we 'afvalvrij'. En nu liggen iedere maand de straten in onze woonplaats vol met 'afvalvrij plastic'. Aardig detail: tegenwoordig kan het afvalbedrijf beter plastic afval scheiden dan wijzelf. Toch gaan we zo door. Leg dat maar eens uit aan een kind.

Uit de krant