Afbeelding
DAGBOEKNOTITIES

Ruimte delen

Actueel 102 keer gelezen

Het was knetterheet. Toch was ik met de auto op weg naar het centrum van Rockanje, want een mens wil een pilsje kunnen pakken met deze temperaturen en fietsen met een krat bier achterop is niet meer mijn sterkste punt.

Het was druk in het dorp. Ik bleef hangen achter een echtpaar dat breeduit naast elkaar fietste. Ik hád ze kunnen inhalen, maar voor hen fietste een wankele, oudere dame en iets in haar lichaamstaal zei me dat ze erover dacht om plotseling af te stappen. Achter me reed een automobilist die niet van mijn geteut gediend was. Hij drukte zijn voertuig dicht op mijn achterbumper. Noem je zoiets ook lichaamstaal of spreekt men dan van 'voertuigtaal'?

Geen tijd om hierover te mijmeren want op de rijbaan bevonden zich ook nog: een overstekende voetgangster met kleuter aan de hand, een hobbelende scootmobiel en diverse tegenliggers. We naderden het dorpsplein. De wankele dame stapte inderdaad af en sleepte haar fiets nog verrassend snel van de rijbaan. Nu kon ik veilig het echtpaar inhalen. Mijn achterligger leek tevreden over de manoeuvre en nam weer wat afstand. Ondertussen werden we rechts ingehaald door twee sportieve Engelsmannen. Geen twijfel dat het Britten waren; hun huid was zo licht, dat het pijn deed aan je ogen.

Inmiddels reden we naast het dorpsplein. Of erop, dat weet je hier nooit; er is geen duidelijke markering. Dat heet 'gedeelde ruimte'. Het idee is dat we hier onderling een beetje uitmaken hoe we ons correct gedragen. De bleke fietsers zwenkten rechtsaf, het plein op. Links een compleet gezin dat richting fonteintjes wilde. Vader had de oversteek ingezet, moeder durfde het nog niet aan en aarzelde. Wel stak ze alvast een buggy met peutertje naar voren als sein dat ze haar echtgenoot wilde volgen. Een geroutineerde scootmobieler schoot met een vaart langs haar heen. Verschillende mensen slenterden ontspannen ijsjes likkend tussen geparkeerde voertuigen door. Diverse ouderen met een rollator. Een busje van DHL stond uit te laden.

Nu moest ik rechtsaf de Dorpsweg op en minderde vaart. Ondertussen probeerde ik alle rijdende, wandelende, slenterende en strompelende verkeersdeelnemers goed in het vizier te houden. Ik zwenkte al naar rechts toen het gebeurde. Plotseling dook een van de Britten weer op naast het rechterportier. Zat hij daarvoor in mijn dode hoek? Ik ging vol in de remmen, hij sjeesde rakelings voor mij langs linksaf. Meteen gevolgd door Engelsman nummer twee, die nog vrolijk zijn hand opstak, niet beseffend dat zijn compagnon zojuist door het oog van de naald was gekropen.

Het concept 'ruimte delen' klinkt sociaal en gezellig, de praktijk is levensgevaarlijk. Er is een plan om de situatie op het plein te verbeteren. Dat gaat veel geld kosten. Het kost wat, maar dan heb je ook wat: een leerzaam project. Buurgemeenten kunnen er hun voordeel mee doen. Helaas, Brielle is vast niet even komen gluren bij de buren. Want nu wordt daar in de Van Sleenstraat 'ruimte gedeeld'. Hopelijk kost het ook daar op den duur alleen extra geld en geen slachtoffers.

Uit de krant