Afbeelding
Dagboeknotities

Doormodderen

Algemeen 69 keer gelezen

Prinsjesdag ligt alweer meer dan een week achter ons. Het was weer een sobere editie, al zou je dat niet zeggen als je keek naar de kleding die de hoofdrolspelers droegen. Maar er was geen koets, geen rijtoer en geen juichende menigte. Voor het eerst klonk er zelfs boegeroep naar de koning. Zijn speedboot, zijn vliegvakantie, de subsidie voor zijn jachtgebieden, het werd sommigen teveel. De populariteit van onze vorst is gedaald, voor het eerst heeft meer dan de helft van de Nederlanders geen vertrouwen meer in de koning.

De koning is samen met de ministers lid van de regering. Met het aanzien van de ministers is het momenteel ook al slecht gesteld, net als met dat van de rest van de politici. Het kabinet is al een half jaar demissionair en niemand scheen haast te maken met de formatie. Dat straalt af op alle politici: ze oogsten op zijn zachtst gezegd weinig lof. Als je de debatten volgde, dacht je al gauw: wat is dit voor kinderachtig gedoe? Worden we werkelijk geregeerd door mensen die zo met zichzelf bezig zijn? Wat zou het fijn zijn als ze zich net zo druk maakten om de publieke zaak.

Het vertrouwen of respect bij burgers voor politici is gering en dat slaat terug op het gehele politieke bestel. Toch stellen politici dat ons land het in veel opzichten nog goed doet. We leven in een welvarend land, dat is zo. Maar het zorgstelsel begint te kraken, het onderwijs kampt met personeelstekort en de infrastructuur is niet meer op orde, denk alleen aan de dagelijkse files en haperende of rammelende bruggen in onze omgeving. Er is een groot tekort aan woningen, de klimaatproblematiek is op de lange baan geschoven, de kloof tussen arm en rijk groeit. Energieprijzen gaan stijgen en dat zal mensen met lage inkomens in de problemen brengen.

Problemen genoeg, die niet al te voortvarend worden aangepakt. Zoveel redenen zijn er dus niet voor politici om zich op de borst te kloppen. Het lijkt erop dat ze de grote lijnen vaak uit het oog verliezen en zich graag vastbijten in details. Tijdens het schrijven van dit stukje werd bekend dat de minister van volksgezondheid de suggestie doet om mobiele toiletten op terrassen te plaatsen voor horecabezoekers zonder coronapas. Een grap, dacht ik meteen. Maar nee, serieus.

Hoe kan dit? Is hij oververmoeid door het eindeloze gezeur aan zijn hoofd en ontsnapte deze opmerking hem tussen neus en lippen? Is hij zich niet bewust wat zijn woorden voor effect kunnen hebben? Dat dit als het ware een uitnodiging is om álle maatregelen in het belachelijke te trekken? Je zou denken dat hij geleerd had van zijn ‘dansen met Janssen’ slogan. Die was trouwens niet alleen belachelijk, maar vooral gevaarlijk.

En zo modderen we voort. De zorgeloze zomer die De Jonge ons beloofde kwam er niet. Voorlopig zullen we moeten afwachten wat de herfst ons brengt nu de anderhalve meter is afgeschaft en twee op de tien mensen ongevaccineerd blijven rondlopen.

Uit de krant