Ex-atleet Wim Padmos vindt nieuwe uitdaging op de fiets

Rockanje – Zo’n twintig jaar domineerde hij de hardloopwereld in de Regio Rijnmond: Rockanjenaar Wim Padmos. In een tijd dat hardlopen, afgemeten naar het aantal loopwedstrijden dat werd georganiseerd, veel populairder was nu het geval is. Een meniscusoperatie dwong Padmos om zijn bewegingsdrang te kanaliseren in een vorm die voor het lichaam vriendelijker is. Dat werd de fiets. Sinds twee jaar peddelt Wim Padmos over Voorne-Putten, Goeree-Overflakkee en Zeeland voor tochten die in zijn beleving pas wat voorstellen als ze over honderd kilometer of meer gaan. Maar de tuinder uit Rockanje blijft ook de hardloopwereld, waarin hij zoveel sportieve successen vierde, trouw.

Daarom was de afgelasting van het hardloopevenement ‘Beat the Beach’, dat afgelopen zondag voor de tweede keer in Rockanje plaats zou vinden, een hele zware beslissing voor Wim Padmos. De Rockanjenaar was op verzoek van de organiserende ‘Club van Buiten’ net als vorig jaar, nauw betrokken bij het loopevenement, dat wandeltochten over 5 en 16 kilometer en hardloopraces over 1 en 2,5 km (jeugd), en 5, 10 en 21,1 kilometer omvat en met Rockanje als plaats van start en finish heeft.

Genannuleerd
“En het besluit om de boel af te blazen was niet alleen voor mij heel moeilijk”, zegt Padmos. “Iedereen die bij de organisatie betrokken is, vond het heel erg om de stekker eruit te trekken. Maar als het om de veiligheid gaat, moet je als verantwoordelijke alle risico, hoe gering ook, uitsluiten.”
Dus verscheen op de vrijdag voor ‘Beat the Beach-zondag’ op de gelikte website van ‘Beat the Beach’ het woord ‘geannuleerd’. En werd op sociale media een toelichting gepubliceerd. In gezamenlijk overleg met gemeente en hulpdiensten had de organisatie besloten om het loopevenement af te blazen. Omwille van de veiligheid, regenval, smeltwater en het reële risico op ijzel in verband met de voorspelde strenge vorst in de nacht voorafgaand aan de dag van de loop op 11 januari, maakten de omstandigheden in de ogen van de organisatie niet voldoende beheersbaar.
Wat blijft is de kater. Niet alleen voor de organisatie, maar ook voor de deelnemers, van wie velen zich bij voorinschrijving al hadden aangemeld. Uiteindelijk leken de omstandigheden in het zuidwesten van het land afgelopen zondag ook een stuk gunstiger dan in de overige delen van Nederland. Maar risico blijft risico en de tijden zijn veranderd ten opzichte van vroeger. De aansprakelijkheidsverantwoording die organisaties van evenementen tegenwoordig dragen is nu vele malen groter.

Wetenschap
“En dan helpt de wetenschap dat de gemeente op Nieuwjaarsdag de organisatie van de Nieuwjaarsduik een half uur voor het startsein opdroeg om de boel af te blazen ook niet echt mee”, aldus Wim Padmos. Dat was anderhalve week geleden en het ligt bij ons nog heel vers in het geheugen. Natuurlijk speelt dat dan mee als je voor de vraag staat of Beat the Beach door moet gaan of niet. De eisen die door de gemeente worden gesteld bij het afgeven van een vergunning om een evenement te organiseren zijn best hoog. En ze worden elk jaar strenger. Ik begrijp dat heel goed. Als de verantwoording die je als organisatie draagt op het vermijden van risico steeds groter wordt, is dat natuurlijk ook het geval bij de instanties die de vergunningen om iets te mogen organiseren. Dus verandert er bijna elk jaar wel weer wat aan de eisen die worden gesteld voor het afgeven van zo’n vergunning. Wij dachten in de aanloop naar de tweede editie van Beat the Beach dat het draaiboek dat vorig jaar werd goedgekeurd ook dit jaar wel zou voldoen. Maar waar de plaatsing van een aggregaat op één parkeerplek vorig jaar voldeed, daar werd dit jaar gesteld dat er voor de veiligheid veel meer ruimte rondom het aggregaat vrijgehouden moest worden. Dat is maar een klein voorbeeldje, maar het geeft wel aan hoe snel de situatie rondom veiligheid verandert.”

Minder
Wim Padmos begrijpt dat de tijden veranderen en daarmee de eisen die worden gesteld aan het organiseren van evenementen. “Op hardloopgebied zijn er veel minder wedstrijden dan in de tijd dat ik actief was”, vindt Padmos. “Toen was er in het seizoen bijna wekelijks wel een wedstrijd. In de regio waren het Zuiderster-circuit en het Van Buuren-circuit begrippen. Die zijn er nu niet meer. Ik weet niet of dat te maken heeft met de strengere eisen die worden gesteld aan de organisatie. Het zal ongetwijfeld meespelen, maar er zijn vast ook veel meer factoren waarop ik geen zicht heb. Ik heb in mijn loopbaan meer dan duizend wedstrijden gelopen. En ik heb er meer dan driehonderd gewonnen. Hoogtepunten? Ach, elke overwinning is een hoogtepunt. Winnen went nooit. Het is altijd weer een kick als je de snelste van het deelnemersveld bent. Maar de medailles voor de nationale veteranentitels op de 10 kilometer en de vijf kilometer die ik heb gewonnen, in de leeftijdscategorie 40-45 jaar, hebben een speciaal plekje bij mij thuis. En aan het zilver en het brons dat ik heb gewonnen op de halve marathon bij de NK’s 40-45 waaraan ik meedeed, hecht ik ook grote waarde.”

Klaar
“Maar met het hardlopen ben ik nu dus wel klaar”, weet Padmos. “Mijn knie staat dat niet meer toe. Gelukkig kan fietsen nog wel. Dus dat doe ik sinds een jaar of twee volop. Ik heb me aangesloten bij de Appeltaartetende Fietsploeg hier op Voorne en ik rijd ook mee met Waterstad Hellevoetsluis. Wielrennen vraagt meer tijd dan hardlopen, zeker als je dezelfde trainingsinspanningen wilt leveren. En het vraagt ook qua organisatie en materiaal wat meer van je. Als hardloper trok ik voor de training mijn schoenen aan en was ik weg. Een fietstocht vraagt wat meer denkwerk over de voorbereiding. Maar ik kan mijn energie op de fiets ook heel goed kwijt. Ik heb inmiddels al meer dan tienduizend kilometers weggetrapt op mijn racefiets. Voornamelijk hier in de omgeving en in Zeeland. Maar ik heb ook het heuvellandschap in Limburg al verkend. Venijnige klimmetjes, vaak met stijgingspercentages van veertien procent of meer. Fietsen is anders dan lopen, zeker als je klimmetjes maakt. Het is explosiever. De kans dat je je opblaast als je er te fel ingaat is groter. Met lopen kun je wat gas terugnemen als je voelt dat het te hard gaat. Bij het fietsen kan je natuurlijk ook wat tempo minderen, maar afhaken bij een groep is het laatste wat je wil, al was het alleen maar omdat je in je eentje veel meer arbeid moet verrichten dan in een groep. En als je klimt, kan je sowieso moeilijk de druk op de pedalen verminderen, want dan ga je achteruit weer die helling af en dat schiet niet op. Joh, ik voel me fit en dat wil ik zo lang mogelijk blijven. En die fiets helpt me daar uitstekend bij.”