Black-out

Kent u de overheidscampagne “Fietsverlichting AAN in het donker”? Een campagne gericht op fietsend Nederland om het belang van zichtbaar zijn in het donker onder de aandacht te brengen? Licht AAN! Kortgeleden is een nieuwe campagne van start gegaan waarbij Licht UIT! de strekking is. Nederlanders wordt gevraagd tussen 16.00 en 21.00 uur zo min mogelijk stroom te gebruiken

“Zet ook de knop om.” Een soort van lockdown van het stroomnet, een gedragsverandering. De campagne geeft tips: kook wat eerder, zet je wasmachine pas later aan, wacht met laden van je elektrische auto. En dat alles om een black-out te voorkomen! Ons gasfornuis wordt ingeruild voor inductie, er moet een warmtepomp komen, de stekkerauto’s rukken op, daken liggen vol met zonnepanelen. En dan….blijkt ons elektriciteitsnet de energietransitie niet aan te kunnen.

We worden overspoeld met oproepen tot de aanschaf van een noodpakket. 72 uur moeten we ons kunnen redden, van energiezekerheid overschakelen via crisismanagement naar zelfredzaamheid blijkt ineens een kleine stap. Een noodvoorraad eten en water, een radio op batterijen, cashgeld, waterfilter, toiletpapier, een powerbank. Goede adviezen- voor wie het zich kan veroorloven. Maar die alleenstaande moeder met 2 kindjes die aan het einde van haar salaris een stuk maand overhoudt heeft geen financiële ruimte om een noodpakket aan te schaffen of geld apart te leggen. En er zijn heel veel mensen binnen Voorne aan Zee die in exact dezelfde situatie zitten als deze moeder. Voor mensen die moeite hebben om iedere maand rond te komen, is een noodpakket geen prioriteit, maar een luxe.

We hebben onze mond vol van inclusie en gelijke kansen, bespreken het als agendapunt in de commissie en nemen een besluit over een voorliggend stuk in de raad, maar ondertussen creëren wij een tweedeling tussen mensen die de middelen hebben om zich kunnen voorbereiden en de mensen die overgeleverd zijn aan de omstandigheden. De overheid, dus ook onze gemeente, is er niet alleen om adviezen te geven, maar zou ook de voorwaarden moeten scheppen waaronder iedereen voorbereid kan zijn. Dat betekent investeren in wijkgerichte noodvoorzieningen, het subsidiëren van eenvoudige noodpakketten, en het erkennen dat zelfredzaamheid begint bij bestaanszekerheid.

Melissa de Rijke, LEF!