Bosbaden in Oostvoorne: De kunst van het vertragen

Oostvoorne - Of je nu een geboren natuurliefhebber uit de regio bent of een nuchtere Rotterdammer die de havenstad even verruilt voor vakantie in de duinen: je hoofd zit vol. In een wereld waarin kennis, schermen en AI de hoofdrol spelen, ren je jezelf makkelijk voorbij. Marlène de Kievit (72) biedt met Bosbad Westvoorne de gelegenheid om de ‘monkey mind’ te kalmeren. Een methode die de brug slaat tussen een diepe, spirituele beleving en tastbare resultaten. “Wij zíjn ook natuur. Als je dat gaat ervaren, vind je de rust terug.”

Marlène is een echte Rotterdamse. Na jarenlang op het Noordereiland te hebben gewoond en intensief voor haar ouders te hebben gezorgd, koos ze met haar pensioen voor de rust van Oostvoorne. Ze verhuisde midden in de coronatijd. “Alles zat dicht, ik was alleen en soms eenzaam. Veel gaan wandelen en het in alle rust ervaren van de natuur werd heel belangrijk voor me.” Als vrijwilliger bij Bezoekerscentrum Tenellaplas volgde ze daarna allerlei natuurcursussen. Gezellig en interessant, maar Marlène miste iets. “Je leert alles benoemen met je verstand, waar niks mis mee is. Maar dan kijk je naar de natuur, terwijl ik juist wilde zijn met de natuur en de schoonheid wilde voelen door heel mijn lijf.” Die diepere laag vond ze in de opleiding tot gids in het bosbaden.

Wat is bosbaden?
Bosbaden is de vertaling van het Japanse Shinrin-yoku, wat letterlijk ‘baden in de atmosfeer van het bos’ betekent. De techniek ontstond in de vroege jaren tachtig, toen de Japanse overheid zocht naar een antwoord op een massale burn-outgolf door de snelle verstedelijking. “Vroeger vonden mensen yoga, mindfulness of acupunctuur ook vreemd,” herinnert Marlène zich glimlachend. “Toen ik op mijn veertigste met yoga begon, vroegen mensen spottend of ik ging leren zweven. Moet je nu kijken: het is volkomen geaccepteerd en zelfs de zorgverzekeringen maken er nu apps voor. Met bosbaden gaat dat over een paar jaar precies zo.” Bosbaden rust op drie duidelijke pijlers: vertraging, verstilling en verbinding. Het is een actieve beleving voor lichaam en geest die stresshormonen aantoonbaar verlaagt en je immuunsysteem een boost geeft.

Hectiek achter je laten
Een bosbad is geen stevige conditiewandeling; in maximaal 3 uur leg je hooguit 2,5 kilometer af met een kleine groep van maximaal zes deelnemers. Het parcours voert langs natuurlijke ‘poorten’, zoals een omgevallen boomstam, om stap voor stap de hectiek achter je te laten. Marlène biedt intuïtieve ‘uitnodigingen’ aan, geen verplichtingen. Aan het einde zoekt iedereen een eigen, prettige plek, bijvoorbeeld tegen een boom. Ondertussen bereidt Marlène een traditionele Japanse theeceremonie voor met kruidenthee. “Het zijn heel bewuste, trage handelingen. Mensen zijn dan al zo verstild, dat is prachtig.”

Een van Marlènes favoriete uitnodigingen, mits de zon schijnt, is gebaseerd op het Japanse begrip komorebi: het kijken naar het zonlicht dat door de bomen breekt. Je kunt dit gemakkelijk zelf uitproberen in het bos of je eigen tuin door rustig stil te staan, diep in te ademen en je blik omhoog te richten. Door simpelweg te kijken naar hoe het zonlicht door de bladeren breekt zonder erbij na te denken, merk je al snel dat je ademhaling vertraagt en je hoofd stil wordt.

Confronterende stilte
Echt vertragen kan voor de nuchtere westerling best spannend zijn. “Overal is geluid en de gedachtenstroom stopt nooit. Stilte kan confronterend zijn, want je komt jezelf tegen. Soms kunnen mensen zich echt niet ontspannen. Dat is oké, ieder reist zijn eigen pad.” Haar omgeving snapt haar aanpak soms niet helemaal, maar Marlène praat er inmiddels vrijuit over. “Het geeft niet als mensen het vreemd vinden. De noodzaak om te ervaren in plaats van te denken wordt alleen maar groter.” Wil je het zelf ervaren? Naast het bosbad van 3 uur is er ook een kortere introductiewandeling van 1,5 uur (zonder theeceremonie). Kijk voor data, locaties en aanmeldingen op www.bosbadwestvoorne.nl.