Wereldreiziger op twee wielen: Peter de Visser fietst overal

Oostvoorne – De coronamaatregelen houden hem niet thuis, want daarvoor beweegt Peter de Visser veel te graag. Zeker nu hij revalideert van een knieoperatie. De fiets lonkt en hij wil zo snel mogelijk weer het vertrouwen en de balans terugvinden om zonder problemen op en af te kunnen stappen.

Fietsen is de passie van De Visser. Een passie die hem in de jaren '90 dwars door de Verenigde Staten van Amerika van de oost- naar de westkust voerde. Een tocht waarvan hij in deze krant verslag deed en een reis waardoor hij de smaak van het langeafstandsfietsen echt goed te pakken kreeg.

Afstanden
En ook nu De Visser (74) al enkele jaren de zeventig is gepasseerd, rijdt hij met partner Annelies, die voor het begin van hun relatie al naar China en naar Alaska fietste (!), nog tochten over enorme afstanden. 'Wij fietsten onder meer in 3 maanden cross-country van Seattle naar Boston,' vertelt De Visser. 'Van hier naar St. Petersburg v.v., ook de Alpen over en retour via Oost-Europa. Van Atlanta (VS) 6200 km naar Vancouver (Can.). Met ijzig Patagonische wind van Buenos Aires naar heet Rio de Janeiro. Tropisch bikkelen door Midden-Amerika, alsmede uitdagend ruige off-the-road-tracks op de Canarische Eilanden. Dat laatste dan op mountainbikes, maar alle andere trajecten op de tweedehands fiets, die ik destijds kocht voor mijn solotocht door Amerika. Ook slapen we nu nog bij goed weer in een 2-persoons tentje…'

Bijlespraktijk
Alweer zo'n twintig jaar onderhoudt Peter de Visser op de zolder van zijn woning aan de Oostvoornse Houtsniplaan, waar bij de oprit toepasselijk een ooit door hem op de kop getikt bordje met 'Schoolstraat' prijkt, een bijlespraktijk. Als leerkracht in het basisonderwijs had hij 'half Oostvoorne' ooit wel in de klas.

'Toen al zette ik vraagtekens bij de ontwikkelingen in het basisonderwijs,' zegt De Visser. 'De meeste kinderen die ik bijles geef kampen doorgaans niet met leerproblemen, maar eerder met, wat ik noem, 'onderwijsproblemen'. Mijn partner Annelies, die ook in het onderwijs heeft gezeten, noemt mij schertsend 'autoritaire bal'. Ze heeft gewoon gelijk, maar mijn directe aanpak levert dan ook al twee decennia tevreden ouders en leerlingen. Ik beschouw die omschrijving als een eretitel.'

Amfibievriendelijk
In de vijvers van zijn achtertuin kwaakt een forse groene kikkerkolonie er in bepaalde tijden van het jaar fiks op los. 'Ik heb de tuin zó amfibievriendelijk gemaakt, dat de kikkers graag blijven. Er zitten er tussen de 35 en 40 momenteel en ik voer ze bij met krekels. Ja, een goede relatie met de buren is in dezen cruciaal, ha, ha.'

Creatief
Menig Oostvoornaar herinnert zich nog de prijswinnende bijdragen van De Visser aan de lampionoptocht van Oostvoorne.

'Ik bouwde in de tijd, dat mijn dochter meedoen nog leuk vond,' vertelt De Visser. 'Zo was zij bij voorbeeld het binkie in de ketel die ik bouwde voor de optocht, die destijds door het dorp trok onder het thema 'kinderboeken'. Dan kwam ze onderweg steeds als Ketelbinkie uit de ketel tevoorschijn. En ook de grote zwart-wit gestreepte pad die ik maakte won als 'zebra-pad' de ereprijs. Daar ben ik nog altijd trots op.'

'God bless you...'
'Amerikanen zijn zó gastvrij en zó grappig,' is de ervaring van Peter de Visser. 'Ze kunnen ook nooit geloven dat twee ouwe-halve-zool-knarren op de fiets met tentje de VS doorkruisen. Dat levert onderweg vaak uitnodigingen op om binnen te slapen. Sommigen denken ook dat je zo arm bent, dat je je geen auto kunt veroorloven en daarom per fiets reist....

Geld
Annelies kreeg eens zelfs geld in haar handen geduwd om een fles water te kopen. Water! En altijd en overal hoor je 'God bless you' als je je reis weer vervolgt...